Arabisch (in het Arabisch: العربية, al arabiyya) is een Semitische taal die door ongeveer 240
miljoen mensen in verschillende landen wordt gesproken. Het is de taal van de Koran, het
Heilige Boek van de islam en het wordt daarom gezien als de moedertaal van de islamitische
wereld. Het Arabische alfabet bevat 28 letters en wordt van rechts naar links geschreven met
uitzondering van de cijfers, die van links naar rechts worden geschreven. In de wereldgeschiedenis
zijn er veel mathematische, filosofische en astrologische werken geschreven in het Arabisch.
De zesde taal van de VN
Het Arabisch is de officiële taal in de Maghreblanden (Marokko, Mauritanië,
Algerije, Tunesië en Libië), in het Midden-Oosten (Jordanië, Libanon, Palestina, Syrië en Egypte), in de Golf (Irak, Koeweit, Saoedi-Arabië, Qatar, Oman, Jemen, Bahrein en de Verenigde Arabische Emiraten) en in de Hoorn van Afrika (Soedan, Somalië, Djibouti en de Comoren). Al deze landen zijn tevens lid bij de Arabische Liga. Verder is het Arabisch ook de officiële taal in Tsjaad (geen lid van de Arabische Liga), en in Israël (naast het Hebreeuws).
Daarnaast is het Arabisch in heel veel landen een minderheidstaal. De kwantitatieve, politieke, culturele en religieuze betekenis van de taal werd in 1973 officieel erkend door de Verenigde Naties. Het Arabisch werd toen de zesde taal van de VN (naast Chinees, Engels, Russisch, Frans en Spaans).
Geschiedenis Arabische taal, grammatica & leren
De oorsprong van de taal ligt op het Arabische Schiereiland, nog voor de islam daar zijn intrede deed. Ze verspreidde zich snel over het Midden-Oosten. Het traditionele geschreven Arabisch is in duizenden jaren maar weinig veranderd.
De codificatie van het Arabisch begon tegen het einde van de 8e eeuw in Koefa en Basra. Belangrijke figuren bij die codificering waren al-Khalil en zijn leerling Sibawaihi. Deze twee werkten een puristisch en prescriptief systeem uit, dat bepaalde wat correct en wat fout taalgebruik was. Bij die codificatie steunde men op drie bronnen: de taal van de pre-islamitische poëzie, de taal van de Koran en het taalgebruik van de Bedoeïenen.
Arabische filosofie & Europa
Islamitische en Arabische filosofie heeft met name de negende en tiende eeuw na Chr. veel invloed gehad op de Westerse ideeën. De islamitische en Arabische filosofen zijn zelf beïnvloed door oosterse en hellenistische (Griekse) culturen.
Deze neoplatoonse ideeën van de Griekse filosofie bezaten een religieuze achtergrond die goed bij de islam paste. Halverwege het tweede millenium na Chr. was de Arabische cultuur verder ontwikkeld dan de West-Europese. Toch was de invloed in de filosofie vanuit de Arabische regio zeer beperkt, wat voornamelijk kwam doordat men in het Westen geen Arabisch sprak en begreep.
Islamitisch Spanje was in de tiende eeuw het welvarendste land van West-Europa.
Een belangrijk onderdeel van het geestelijke leven was de filosofie, naast de godsdienst.
De filosofische leer die hier zich ontwikkelde groeide door de vertalingen van islamitische geleerden. Via de Arabisch-Griekse filosofie bereikte de Griekse filosofie de christelijke filosofie, met name wat betreft de leer van Aristoteles.
Arabische filosofen
- Al-Kindi (Arabisch) (801-873)
- Thabit ibn Qurra (Arabisch) (826-901)
- Al-Farabi (Perzisch) (870-950)
- Abulcasis (Arabisch)(936-1013)
- Al-Biruni (Perzisch) (973-1048)
- Avicenna (Perzisch) (980-1037)
- Omar Khayyám (Perzisch) (1048-1123)
- Al-Ghazali (Perzisch) (1058–1111)
- Averroes (Arabisch)(1126-1198)
- Nasir al-Din al-Toesi (Perzisch) (1201-1274)
Het Arabisch zoals dat tegenwoordig wordt gebruikt in de media en in al het geschreven materiaal (zoals documenten en boeken, inclusief schoolboeken en leesboeken voor jonge kinderen) wordt in het westen wel Modern Standaard Arabisch genoemd.
Hierbij wordt een onderscheid gemaakt met het klassiek Arabisch (foesha) waarin de Koran is geschreven. In de Arabische wereld wordt dit onderscheid echter niet gemaakt.
Dialecten
In de dagelijkse conversatie worden in de Arabische landen en regio's in het Midden Oosten en Noord-Afrika verschillende Arabische dialecten gesproken. Deze verschillen onderling waardoor Arabischsprekende inwoners uit verschillende regio's elkaar misschien niet kunnen verstaan.
Er wordt echter niet in de dialecten geschreven. Het Egyptisch-Arabisch neemt een bijzondere positie in onder de dialecten, doordat de Egyptische filmindustrie het over de hele Arabische wereld heeft verspreid. In het Handbuch der arabischen Dialekte van W. Fischer en O. Jastrow, 1980, worden de volgende dialectgroepen onderscheiden: Maghrebijnse dialecten, Egyptische dialecten, Syrisch-Libanese dialecten, dialecten van het Arabisch Schiereiland en Iraakse dialecten.
Arabische alfabet
Het Arabisch alfabet (Arabisch: الأبجدية العربية, al-abdjadiyya al-ʿarabiyya), bestaat uit 28 letters. Het Arabisch wordt geschreven van rechts naar links. Voor Arabische letters is dit de natuurlijke schrijfrichting.
Het schrift wordt hoe dan ook aan elkaar geschreven: een drukschrift met geïsoleerde letters, zoals wij in bijv. het Nederlands gebruiken, kent het Arabisch niet. Wel zijn er diverse schriftstijlen, zoals Naskh, Ruqʿa en Koefisch. Kalligrafie is zeer belangrijk binnen de islam; velen kennen op religieuze gronden beperkingen t.a.v. afbeeldingen, en kalligrafie is hiervoor een alternatief voor versieringen.
Het Arabische alfabet is net zoals dat van sommige andere Semitische talen een consonantenalfabet: het bestaat uit medeklinkers. In woordenboeken en bepaalde andere boeken staan klinkers wel degelijk aangegeven, maar dan met tekens boven en onder de medeklinkers van het alfabet. Strikt gezien zijn dit drie klinkers, /a/, /i/ en /u/, maar in de praktijk wordt wat officieel de /a/ is veelal uitgesproken als /E/.
Voor westerse mensen klinken vooral de keelklanken qaf en ʿayin exotisch in de oren. Deze klanken worden diep in de keel uitgesproken.
Dit alfabet is niet alleen de basis van de Arabische taal, maar ook van het Perzisch, Urdu en Koerdisch. Het Arabische schrift was tevens lang de basis voor het Turks totdat Atatürk het verving door het Latijnse alfabet. Ook wordt het door sommige groepen gebruikt voor het Afrikaans. Het Kazachse alfabet wordt behalve met het Cyrillische, ook met het Arabische schrift geschreven.
Arabisch Leren Woordenboeken & taalgidsen:
Overzicht | Bibliotheek
